Hallo wereld, Ik ben in 2005 voor totaal 3 maanden naar India geweest, voornamelijk ter verbreding van mijn yoga-kennis/ervaring, en praktisch om nieuwe klankschalen in te kopen. Wat een ervaring, nu weet ik waarom mensen altijd zeggen: ‘India nooit meer!”, of “India voor altijd!”.  Mooi India, met je vele gezichten…ik kom terug.

(1 nov 2007 is Wim weer voor 4 1/2 maand naar India geweest, wederom op zoek naar yoga en klankschalen... Het nieuwe reisverslag is hier te lezen ).

Het reisverslag kort samengevat
Ik ben geland in Dehli, ongelofelijk grote stad, met veel beton en vooral erg vies. Toen snel doorgereisd naar Varanasi, de snelweg naar de hemel voor Hindoes, waar (volgens de mythologie al vanaf het begin van de mensheid) dagelijks aan de Gangesrivier openbaar lijkverbranding plaatsvindt, zo’n 250 lijken per dag. Vervolgens naar Puna, een aantal weken in het Osho resort doorgebracht en veel gemediteerd. Door naar Rajastan, 25 dagen met twee gidsen en drie kamelen door de woestijn getrokken en gemediteerd. Vervolgens naar Rishikesh, een week in  een yoga ashram verbleven. Terug naar Dehli, een paar dagen in een Tibetaanse vluchtelingenkamp geslapen en klankschalen ea. gekocht... Van hieruit met het vliegtuig opgestegen naar Frankrijk, naar huis.   

Vertrek
In Parijs mijn vliegtuig gemist, i.v.m. ellenlange files door stakingen in het openbaar vervoer in Parijs. Lekker gelunched bij de Ikea (…), en overnacht in een Formule 1 hotel.  Een dag later dan gepland…..:
Hier ben ik dan in India. Gisterenavond laat geland in Delhi. Een eerste indruk: verkeersopstopping, kamelen, geiten, koeien, mensen die voor hun leven rennen in het verkeer, de bazaar klankschalen in alle soorten en maten (waar ik er zeker een boel van ga aanschaffen), bedelaars en dat allemaal in 30 seconden. Kortom: het is hier heel erg druk. Natuurlijk te veel betaald voor het hotel  en de taxi. Heb opgetrokken met een andere Fransoos ( Robert). Hellemaal te gek hier! Ik kan dit wel schrijven maar je moet hier geweest zijn om te ervaren hoe druk het is....niet te geloven. Inmiddels heb ik mijn ticket naar Varanasi. Ik kom daar aan om 07.00 morgen vroeg. Meer nieuws snel.

Dinsdag 25 januari 2005
Yoga is hier ( in Varanasi) niet echt te vinden. Tenminste niet op het juiste niveau. Varanasi is een bedevaartsoord voor Hindoes. Iedere dag worden hier ongeveer 250 lijken verbrand, een geweldige ervaring om dat van dichtbij mee te maken. Als je een paar dagen bij de verbrandingsplekken hebt mogen kijken ga je toch anders tegen het leven aankijken. Je neemt niets mee na de dood , zelfs je eigen lichaam gaat in vlammen op. 250 kilo hout en dat was het. Er komen vanuit heel India oude mensen die hier verbrand willen worden. Zij bedelen het geld bij elkaar om het hout te kopen. Daarna alleen nog maar dood gaan… Ik ga daarom woensdag om 04.00 uur op de trein naar Pune. Ik wil daar het Osho meditatie Ressort bezoeken. Tenminste, dat is de planning. Of het lukt is altijd maar afwachten.
Het is hier voor onze begrippen zo smerig. Ik blijf me erover verbazen. Afval ligt gewoon op straat, de koeien eten dat op, die sch** dat weer uit, dat wordt gegeten door de honden en die... dat ligt te rotten op straat, zolang dat je het niet meer kunt herkennen.

Ik ben hier overigens nooit alleen, het is echt een cultuurtje, backpakkers, alleen en opzoek naar interessante reisinformatie en naar aanspraak. Super relaxed. Ik ben nu een klein beetje gewend aan India. Ik ben nog gezond en heb nog geen last van diaree, want ik eet liever niet dan dat ik iets neem dat is gebakken in motorolie.

Ik kocht drie mandarijnen bij een arme (dat zijn ze allemaal) boer, en ik vroeg de prijs.... Ik zag zijn ogen groter worden. Ik hoorde hem denken, hee een toerist die vraagt wat het kost! uuuh dubbele… nee driedubbele prijs! Hij probeerde me nog meer aan te smeren maar jaaaa, ik heb zijn prijs natuurlijk betaald: 0.25 euro. Hij deed nog een gebed voor mij.
Gisteren heb ik trouwens een Boedhistisch gebed bijgewoond. Heel indrukwekkend  en eerlijk. Klankschalen zijn niet te koop in Varanasi maar ik kom niet terug zonder de schalen, al moet ik ervoor naar Nepal.

Donderdag 27 Jan 2005 23:12:52
Arm en rijk
In het westen zijn de mensen over het algemeen rijk en de gehele dag bezig met die rijkdom. Druk met het handhaven van hun positie ( in de materie).
Hier zie je echt arme mensen, en men doet hier eigenlijk hetzelfde: de gehele dag bezig met het verkrijgen van de materie , echter zij zitten aan de andere kant van de lijn.
De Sadhus ( spirituele zoekers) zijn daar volledig uitgestapt, zij zoeken niet meer in de materie maar in de spirituele wereld. De materie zal vergaan ( zelfs jou lichaam) dus waarom vasthouden aan iets dat je niet kunt vasthouden??? Weet wat je wil in dit leven, achter de feiten aanrennen of opzoek gaan naar de hoogste waarheid. Iedereen heeft het recht om zijn eigen beslissingen te maken.
AUM SHANTI SHANTI

Foto's van Osho resort

Zaterdag 29 januari 2005
Vandaag was mijn eerste dag bij Osho (resort in Puna).
Het begon om 09.00 uur met een introductie en duurde tot ongeveer 13.00 uur.
Vervolgens de eerst meditatie en nog één en toen nog één. Die Osho sanjasins doen het niet slecht. Alles op het terrein is perfect voor elkaar: het drinkwater wordt gecontroleerd en gefilterd , overal marmer en parkjes, en heel veel om te leren. Ik ga me lekker een maand of zo verdiepen in de dynamic meditations van Osho. Maar het kost ook een paar centen (nou ja, in India-termen dan): de eerste week ongeveer € 7,- voor het hotel p.d., € 2,50 voor het eten en € 7,- entree, dus € 16,50 per dag. De daaropvolgende weken worden iets goedkoper: € 9,- per dag.
Wat ik kan doen is hier lang blijven (5 tot 7 weken), want het is hier zo divers en daarna low budget gaan. Dan kan ik daarna bijvoorbeeld naar Goa (daar is veel strand, dus gewoon even een paar weken daar doden, wat niet echt een straf is, haha ). En na Goa één week naar noord India om de klankschalen te kopen. Kortom: ik weet het nog niet goed. Ik kom hier om te leren en dat lukt hier in ieder geval goed.

Over Osho,
Wat ik hier voornamelijk ga leren is dynamics van Osho. Hmm, veel
bewegen en dansen dus…ja, ja…ik dans me hier helemaal suf! Dat is voor mij
dus helemaal nieuw en ik ga er helemaal voor! Maar veel is mij wel bekend, de achterliggende gedachten, enzo. Dus dit kan ik moeiteloos integreren in mijn lessen. Verder is hier een perfect sfeertje, heel devoot en sereen. Je moet er wel van houden. Allemaal lieve en zuivere mensen.
‘s Avonds na de avondmeditatie( foto onder in het wit) heb ik het aardig gehad, je kunt hier ‘s avonds nog geweldig feesten, maar ik bereid me liever voor op de volgende dag, vol meditatie.



Foto's van osho resort, links het auditorium, rechts een dynamic meditation

Woensdag 2 februari 2005
Hoi allemaal. Alles gaat hier perfect. Ik loop hier de hele dag met een glimlach rond. In de ashram krijg ik de ( meditatie) slag te pakken. Ik leer hier veel voor mij nieuwe meditaties. Ik heb zojuist een kamer gehuurd voor één maand met balkon en zonder bed ?!?! En de speciale kleiding aangeschaft die je draagt in het resort: de red en white robe, en zelfs een rode zwembroek! Ik ga hier dus weer weg op 6 maart. Daarna heb ik nog een maand om de klankschalen te zoeken, ik heb een adres van een groothandel in Dheli.. Oke, ik blijf hier dus in het totaal zes weken. Wat ga ik in die 6 weken doen???? In ieder geval minimaal 5 tot 6 uur meditatie per dag ( verschillende meditaties natuurlijk). Leuk om te zien hoe Osho zijn meditaties heeft opgebouwd, hij is traditioneel opgevoed betreft yoga/meditatie. Maar hij zag dat als je een westerling tien dagen onder een boom zet en op AUM laat mediteren die westerling alleen maar gefrustreerd raakt. Laat je die zelfde westerling tien jaar onder een boom mediteren op AUM wordt die zelfde westerling alleen maar nog meer gefrustreerd, dus hij ( die westerling) heeft dus een veel krachtiger meditatie nodig. En die heeft Osho ‘uitgevonden’ . Het is leuk om te zien waar Osho (traditioneel opgevoed in de yoga, net als ik) zijn meditaties vandaan heeft: een beetje uit de Zen en uit Raja en Hatha yoga. En natuurlijk had hij meer bronnen: een rechte lijn met daar boven. Het is voor mij dus ook heel goed te volgen wat er eigenlijk gebeurd, hoe het werkt. Osho doet eigenlijk het zelfde als wat al 1000-den jaren gebeurd, alleen met meer power, en dat heeft de westerling nodig. Slimme man, goed systeem. Ik ga weer want de volgende meditatie begint zo weer, doei!

Zaterdag 12 februari 2005 
Ik moet helaas eerder weg uit Puna omdat ik anders niet uitkom met mijn tijdsplanning (het vliegtuig gaat ook zonder mij heel gemakkelijk weg). En er is nog zoveel te zien in India..... misschien laat ik me wel een weekje in de woestijn droppen zodat ik daar naar de zon en de maan kan kijken.
En ik wil naar noord India om te wandelen in de Himelaya. Ik kan mijn tijd maar een keer uitgeven.
Het Osho systeem is heel goed, alleen heeft het één manco: de meester is er niet meer. En zelfs Osho zegt het in zijn (video-) erfenis: zolang de meester er is (bijvoorbeeld Jezus) leeft de religie, is de meester dood dan draagt die zelfde religie een lijk met zich mee, doe dat niet. Toen hij dat zei hoorde ik zijn volgelingen denken (en ik ook): natuurlijk! Er is geen meester meer om te corrigeren, het verstart dus. Maar zijn sterven is ook tegelijk de kroon op zijn werk. Osho heeft meerdere malen gezegd: “Luister niet naar mijn woorden maar naar mijn stiltes”. De silent samadi bij het graf van Osho is zeer intens en diepgaand: een uur stilte en verdieping in meditatie.
Enne ja, het is waar… voordat je bij het graf van de meester komt passeer je eerst een tandartsstoel, wat een geweldige ko-an (een onoplosbaar probleem , Zen).
De meester kan je de weg wijzen, maar je zult zelf het pad moeten bewandelen.
Maandag 14 februari ga ik hier weg: óf naar Goa (voor het strand) óf naar boven!?!?!
Ik weet het nog niet,  ik kijk wel, kijken welke ticket ik het gemakkelijkste kan krijgen. Lekker met de stroom mee. Tot slot: het is hier 28 graden! Heerlijk! Groetjes Wim
Ps: geniet van iedere dag.

Woensdag 16 februari
Hoi, hoi! Ik ga 'omhoog' naar het noorden, dus niet naar Goa. De reden: als ik nu naar beneden reis moet ik daarna weer omhoog, het wordt nu al een reis van 40 uur!!!! India is zo groot. Ik kan mijn tijd beter besteden met het bekijken van Ratjastan. Ik ga naar de grens met Pakistan. Ik blijf wel netjes op de toeristische route, als die er is. Er is daar woestijn ( ja, ja, de echte). Ik wil kijken of ik me een paar dagen kan laten droppen in die zandbak. Gewoon om het even te ervaren en natuurlijk om daar te mediteren. Het zal een hele klus en reis worden om tot daar te komen, maar ja, ik geniet net zoveel van het bewandelen van de weg, als van het bereiken van mijn doel. En hier in India ...heb je heel veel weg! Puskar (Ajmar) is mijn eerste stop. Ik blijf daar een paar dagen. Daarna naar de grens, de woestijn in. Ik herinner me een foto van m'n schoonmoeder op een kameel (op de Canarische Eilanden). Juist ja, ik wil ook zo'n foto, haha. Vanmiddag om 16.00 uur gaat de bus en 24 uur later de eerste wissel. Ik heb gelukkig een slaapbus. Kleine dingen die gebeuren: ben ik met de huisbaas, goede man, op het treinstation om mijn ticket naar ....wie weet waar te regelen, zit alles vol naar Goa, naar Delhi, naar Puskar, vol, vol, vol! Moet 2 weken wachten!! Whaaaa!!  Zit ik hier dus vast, dacht ik. Ik vragen: kan het anders? Welke trein wel, welke niet? En hij met een glimlach (hebben ze hier gekregen met de geboorte ) nee, ja, helaas. Oké, ik zit hier dus vast … half uur later vraag ik: en de bus dan?? Natuurlijk geen probleem, maar je wou met de trein, toch?? ( brede glimlach). 5 minuten later heb ik m'n ticket. Jaja, zo gaat dat hier. Leuk, leuk en blijven lachen! Daarna met hem een restaurant in gedoken. Rekening van 70 euro cent voor twee personen, tja. Nog een verhaaltje: Ik had een beetje afval dat ik kwijt moest. Een plastic zakje en nog wat. Vraag ik aan de opa ( van het huis ) waar ik dat kan weggooien. Zegt hij "ach geef maar", zo attent! En vervolgens staat hij op en loopt naar het balkon (4 hoog) en huppurdepup, over de reling! Opgeruimd staat netjes, huu! Gewoonste zaak van de wereld hier, is wel even wennen, maar dat lukt wel.
Ik kan hier heel gemakkelijk internetten en ik weet niet hoe dat straks gaat, dus de aankomende 75 uur denk ik even niet, moet even kijken. Ik heb mijn (geïmproviseerde) meditatiekussentje aan een bedelaar gegeven. Als hij toch de hele dag op de grond zit, dan kan hij beter.... humor uit India. In het restaurant heb ik mijn eten dat ik over had in een zakje laten doen en aan een bedelaar gegeven. Goed, ik ga nu wat eten en mijn spullen pakken.
Doei, doei, AUM SHANTI SHANTI



Donderdag 17 februari
Dag allemaal,  Bedankt voor de mailtjes die ik van iedereen krijg. Erg leuk om te lezen over Nederland en Frankrijk. (Er loopt net een koe voorbij)…Ik heb er erg zin in, in het nieuwe cursusseizoen.  Mijn reis: ik heb 30 uur in de bus gezeten, en ontmoette halverwege een stel uit Turkije .  Ik wilde eigenlijk door naar Puskar... (Komt er weer een koe voorbij) ...Ik kwam aan de praat met dat stel en heb besloten om hier (Udiapur) uit te stappen , zij wisten een goed hotel. Want Puskar is nog 7 uur extra reizen. Dan zou ik om 02.00 aankomen. En dat wil je niet: geen hotel geen oriëntatie,dan ben je gewoon het speeltje van de locals komt wel goed maar toch.  Het was wel lekker om achter iemand aan te kunnen lopen... (Komt er weer een koe voorbij, boeoeoeoe). ...Dus toen zat ik 's avonds gewoon lekker aan de rijst i.p.v. nog in de bus.  Ik heb nu wel een beetje last van mijn darmen, in 30 uur was mijn beste maaltijd een zakje chips. Dus hier een beetje bijkomen het is niet erg, maar toch. Weet je de film Ocotpusie van James Bond 007 is hier opgenomen, dus als je wilt weten waar ik precies ben moet je die film huren( zijn hotel kamer kost iets meer dan de mijne , maar ik kan de film locaties vanuit mijn hotel goed zien liggen... (Ik zie nu geen koe, maar hoor wel boeoeoeo!!! Oké daar is hij: een klein kalfje). ...Ik wil dus Rajastan gaan verkennen. Dat ligt in het westen van India tegen de grens van Pakistan aan. Geen yoga hier, maar wel 'the great Indian dessert'. Niet te veel toeristen, maar wel koeien en zand. (Nu begint de eigenaar van het internetcafé plotseling de goden aan te roepen, inclusief wierook en belletjes. Dat kan dus gebeuren...Alweer een koe. Eén grote stal hier)
...Ik wil hier gewoon lekker genieten van de Arabische cultuur gemixt met een vleugje India. Ik hoop dat het lezen van de mail niet te verwarrend wordt met al die koeien. Ik laat mijn baartje groeien 3 maand lang. Ik heb weer een internet café gevonden dus iedere paar dagen kan ik een mailtje sturen. Dit is een fijne manier van contact houden. Groetjes aan iedereen, Wim  
En ja, als afsluitertje, natuurlijk wéér een ........kooeeee ,wat een drukte hier

Woensdag 23 februari
Even een paar dingetjes.
Ik laat mijn baartje staan.
Ik ben 5 kilo afgevallen
Het is hier lekker zomer ( Indiase winter)
Ik heb zin in de zomer in Frankrijk.

Overmorgen.
Overmorgen ga ik weer verder richting Jodpur. Dus ik zal wel zien waar ik land. Weet je dat ook weer.

Donderdag 24 februari
Zo, weer 6 uur in de bus gezeten! Ik ben nu in Judhpur (Rajastan).
En weer iets dichter bij de grens met Pakistan (misschien ga ik wel even naar Pakistan, wie weet.) Het gaat zijn gangetje. Ik merk dat ik een beetje toeristen-moe wordt. Ik val van de ene hoeee in de andere aaaah. Het is hier gewoon heel bijzonder, maar dat nu al 6 weken lang... Ik heb vandaag een enorm fort /paleis gezien (Maharaja stijl), helemaal te gek, want ik ben nu halverwege de reis. Het is moeilijk om zomaar naar Nederland te bellen. Het is hier echt heel armoedig en heel arabisch/moslim. Dus geen telefooncel ofzo. Inmiddels ben ik al een paar kilo afgevallen. Dat schijnt normaal te zijn als je zo reist. Eten is er niet altijd, dus eet ik één of misschien twee maaltijden per dag. Is niet erg. Je merk er niets van.
Zo, ik stop, want ik wil weten wat voor weer het is in noord India via internet.



Dondag 27 februari
Even een paar dingetjes. Ik ben nu in Jaishelmer in de woestijn. Morgen wil ik 3 tot maximaal 15 dagen op een kameelsafari, gewoon met de nomaden de woestijn in. Lekker naar de sterren kijken en me verbazen. Ik heb wel mijn eigen kameel. Wist je dat ik al halverwege de reis ben? Ik kijk er toch ook naar uit om weer thuis te zijn, al is het hier heerlijk. Ik ben nu lekker kleren aan het kopen. En ik heb slippers gekocht ... gaan ze nu al stuk…Ik ben een hele tijd opgetrokken met een Turkse stel. Erg gezellig. Ik heb nu een hotelkamer met uitzicht over de woestijn, mooi!! Dit is echt een ander cultuurtje, meer Arabisch. Dat zie je ook terug in de bouwstijl.
Gisterenavond heb ik een mooi diep gesprek gehad met een Poolse vrouw over de bedoeling van het leven, energie, en dat terwijl je uitkijkt over de woestijn. Prachtig.
Ik ben meegelift met twee Hollandse vrouwen. Ze hadden hun eigen auto met chauffeur. Dat is ze aangesmeerd, een beetje opgelicht in Delhi, en dat weten ze ook ... We gingen naar een heel klein dorpje, nomaden. Je komt daar aan met de auto ,uitstappen en dan even de toerist uithangen. Zij, ik niet dus, maakten foto’s, close up … een beetje gênant, sta je daar naast ze terwijl ze opium aan het proeven zijn. Jaja. Daarna wilden ze (de nomaden) natuurlijk geld zien. En het was natuurlijk niet genoeg. Tja, je moet er van houden om op die manier te toeristen.
Oké dat was het weer. In de volgende mail lees je mijn woestijnervaring!

11 maart 2005, een berichtje van een medereiziger
 WIM! How was your trip? Mine was amazing, but coming home has been more of a culture shock then getting to India. I am now trying to set up a more simple and relaxed lifestyle before school starts. I enjoyed our conversations and have been meditating and practising yoga everyday although not for long periods.
I remember you mentioning that a good yoga teacher will say that one should do yoga 1st to feel good but also
to make meditation more comfortable. I feel that was a very good advice and remind myself of it often.
Let me know how things were. Have you returned home yet?
Take care, Josh

Dinsdag 13 maart, een mail voor Patricia  Subject: from jaisalmer
Hi, I'm owner of the guest house in Jaisalmer, there your husband stayed. Now he is in the desert on camel safari. He told me to write you. Because first he went for 4 days and then he would like to go 17 more days. So he will come back on 21st march and 22 he is going to Delhi and he asked me to tell you how he misses you terribly. If you would like me to pass on any message to him, I will be going to the desert every 2 or 3 day so I will be able to pass on any messages.
Yogesh, Millennium Guest house in side fort jaisalmer.

21 maart
In de woestijn
Met twee gidsen en drie kamelen heb ik uiteindelijk 25 dagen in de Thaar dessert gezworven. Joepie ik ben geslaagd voor mijn kamelen rijbewijs!
cje cje cje betekent ga zitten
kloek kloek... opstaan
hadie hadie... harder lopen
teugel inhouden... langzamer
Ik heb de eerste dagen geprobeerd mijn kameel Nederlands te leren, maar helaas. Kamelen hebben niet een erg hoog IQ, of juist hoger dan de mijne?!?!

Daar ben ik weer dus, na 3 weken met een kameel te hebben samengeleefd ,ongeveer 500 km woestijn aan mij voorbij te hebben zien glijden in het ritme van een kameel.
Die beesten zijn behoorlijk relaxed. Je gaat ongeveer 5 a 6 km. per uur ,door zand, over stenen, of gewoon door heel ruig terrein, sjok, sjok, sjok, en nog veel meer sjok, sjok, sjok.....
Iedere dag weer, heerlijk.
Ik was alleen met mijn gids (20 jaar) en zijn broertje (11 jaar, die er was om het hout te sprokkelen, en om mij uit mijn meditaties te houden).
Voor hun is dit de achtertuin, gewoon niet onder de indruk, geweldig.
En in totaal 3 kamelen: één voor mij (Laloe genaamd), één voor de gidsen en één voor de uitrusting: eten en kamelenvoer. Dat spul werd meestel niet verward met ons eigen eten.
Hoe zagen mijn dagen eruit:
7 of 8 uur werd ik gewekt , met de opbeurende tekst 'Wim thee'. De woestijn rook dan heerlijk naar (soms aangebrande) toost. En geen enkele morgen ontbrak er een koekje en een mandarijn.
Na zo'n goed vullend en smakelijk zoet ontbijt gingen we de kamelen zadelen en reisden we 2 à 3 uur. Dan middag pauze van 12.00 tot 15.00 die bestond uit een lunch (lekker je eerst warme maaltijd) en liggen onder een boom, want kameel rijden blijft gewoon sport. De temperatuur kon dan stijgen naar een aangename 45 graden. Dat betekent vooral niet een wandeling proberen te maken , 500 meter is gewoon te gek om te doen. Het zand is rond het middaguur te warm om op te lopen, je verbrand je gewoon en je hebt je energie nodig voor de middagrit. Als het 3 a 4 uur is koelt het af na zo'n 30 graden, dus kamelen weer zadelen en gaan, tot ongeveer 6 à 7 uur in de avond. Natuurlijk de kamelen weer ontzadelen en lekker een wandeling in de woestijn/zandduinen maken. Te gekke zonsondergangen! ( doet ie dus iedere avond)
En je staat er versteld van hoeveel leven er is in de woestijn:

Slangen
Toen er een 1.5 meter grote slang uit de bosjes kwam was mijn eerste reactie 'waar is mijn foto camera'. Mijn gids z'n eerste reactie was die van paniek en doodsangst. Met een stok in zijn handen probeerde hij de slang te pletten/ doden. Nadat hem dat niet was gelukt hebben we het hele kamp verplaatst. Die nacht heb ik de rits van mijn slaapzak maar even extra gecontroleerd.

Schorpioen
'Hé leuk! Een echte schorpioen!' Nu wel snel mijn camera pakken.
Plet, fledder, plat en dood.....
Had mijn gids hem al te pakken.
Geen foto dus van de schorpioen, snik, snik.

Geiten
Er staan zo her en der in de woestijn een paar bosje. En waar groen is kunnen geiten eten, en waar gieten zijn, zijn mensen.
Als je (echt) niets hebt dan doe je wat.
Overal is water, ondanks het feit dat het in Rajastan al jaren niet meer echt geregend heeft. De putten zijn zo'n 10 à 20 meter diep en je moet ze wel weten te vinden. Vaak is het niet meer dan een grote steen ergens in de woestijn die je moet opbeuren en..........water, yes!!!!!!!!!
Veel putten zijn ook gewoon kurk droog . Ik heb een eeuwen oude put gezien van 35 meter diep ...........droog!

Hygiëne
Daar kan ik kort over zijn: niet dus.
De afwas wordt gedaan met zand. Mijn gids heeft zich in 25 dagen één keer gewassen. Het was voor hem wel even wennen dat ik iedere avond een douche nam of iets dat er op lijkt met 1 1/2 liter water in een fles verwarmt in de zon( soms is het water zelfs te warm)

Hatha yoga
Als je net wakker wordt in zo'n zandduin, dan ben je een klein beetje stijf en vochtig en koud (15 graden). Even een beetje hatha yoga en de zonnegroet en een nieuwe dag vol met zon kan weer beginnen.

Mantra yoga
4 tot 6 uur per dag op een kameel is natuurlijk perfect geschikt voor mantra yoga, al was het alleen maar om de gids te overstemmen: 23 dagen hetzelfde nomadenlied!!???

Raja yoga
Als je op een zandduin zit met een onbeperkt uitzicht( je ziet de ronding van de aarde) dan voel je je klein. Je kunt dan maar het beste je ogen sluiten en gaan mediteren.
De 5 elementen zijn heel aanwezig in de woestijn (aarde, water, vuur, lucht, ether).
Geweldige momenten...

Gewoon een paar dingen die gebeuren
Op een mooi zonnige middag in de woestijn besloot ik dat ik zin had in Nederlandse kruidenthee. Ik gaf mijn gids een theezakje. Nadat ik hem had uitgelegd hoe dat werkt zo'n europees zakje ging hij vol goede moed aan het werk. Nadat hij de thee uit het zakje haalde (ik was dus vergeten te zeggen dat je het zakje zo in het water kunt hangen) en de thee los in het water deed... gebeurde er natuurlijk niets, het water kleurde niet, het blijft ten slotte kruidenthee. Indiase thee is net koffie zo donker. Dus dat kon niet goed zijn!!!!
Dan maar een flinke hand (Indiase ) thee erbij, natuurlijk ook veel melk en suiker. En die Indiase thee zakt netjes naar de bodem, maar de kruiden blijven lekker drijven.
Dat was dus kortom een bijzonder kopje thee....

Ik liet mijn gids mijn brander zien, gewoon midden in de woestijn een klein mooi vlammetje. Ik zag zijn ogen zo groot worden dat ze bijna op de grond vielen.
Zo'n ding betekent dus noooooit meer hout sprokkelen.
Een brander was niet alleen nieuw voor hem, maar kwam ook rechtstreeks van de maan of zo. Er moest dus even gevraagd worden of hij dat ding mocht hebben.
Neee dus, ik had hem al alles gegeven wat ik niet ècht nodig had, t/m het stukje touw dat ik gebruikte als waslijn.

Regen
Daar zit je dan lekker op een kameel door de woestijn te ploegen in de zon en dan ...nee regen! Je weet natuurlijk één ding zeker: dit stopt nooit meer! De volle 4 mm. op je dak. De eerste druppels voelden als hete naalden, en het was gebeurd in 20 minuten, maar toch, dan lijkt de woestijn in èèn keer op een Nederlands strand met duinen (een heel groot strand), zonder natuurlijk de zee, hahaha.
Alles nat voor altijd...nou ja... in ieder geval 1 uur, daarna was het alweer gedroogd door de zon.
Dit is de tweede keer dat ik regen heb gehad in een woestijn (ik ben nu voor de derde keer in m'n leven langere tijd in de woestijn). Toch wel een ervaring, hoe alles reageert op iets dat eigenlijk niet hoort... regen in de woestijn.

En iedereen kent natuurlijk het spreekwoord 'na regen komt...'



Een zandstorm
Ik zag in de verte al iets bruins, maar ach...
30 minuten later werd het zicht gereduceerd van 60 km naar 100 meter. Overal zand, wind en stof.
En wat doe je dan? Natuurlijk gewoon doorgaan met knoflook pellen, er moet tenslotte ook na een zandstorm gewoon gegeten worden. Een warme maaltijd, lekker stevig gekruid met zandstormzand dus.
Een zandstorm moet je niet spannender maken dan het is, in de woestijn ligt veel zand op de grond en tijdens een storm zit dat zand gewoon in de lucht , heel normaal, niets bijzonders toch…

Nog meer dingen die gebeuren…
Zit je lekker op je kameel 2.5 meter hoog, besluit dat beest om een zandbad te nemen ...... dan heb je precies 3 seconden de tijd om uit het zadel te springen.
Je zit lekker voor je uit te dromen, besluit Laloe (mijn kameel) in zijn oneindige wijsheid dat het tijd wordt te .... natuurlijk .....te galopperen. Wie hoog vliegt valt diep, hahaha. Ging gelukkig goed, ben veilig op de grond geland. Ik moest toch al naar de wc, dus het nuttige met het aangename. Ik heb nog een paar dagen in een nomaden dorpje geslapen. En daar zijn de kamelen geschoren.
Na 25 dagen woestijn weer lekker terug in mijn hotelkamer. Nu ga ik naar het Noorden van India

Ik ben nu in Richikes, de yoga hoofdstad van de wereld, en verblijf in de NikitanViswa Guru Asrham, een stalen bed met een eeuwenoud stromatras, bikkelhard enalleen koud water. De wc kun je niet doortrekken en de lampen zijn op een paar na kapot.
Volgens de Indiase norm is het schoon ,tja, meer wil ik daar niet over zeggen. Want na 25 dagen woestijn is dit ongekende luxe. Hier kan ik mijn meditatiewerk voortzetten.
Ik neem iedere avond een bad in de Ganges. De Ganges rivier is hier nog schoon (Europese norm). Hier komt de Ganges rivier uit de Himalaya, wat indrukwekkend, gewoon ongelofelijk.
Hier ga ik het einde van mijn reis  afwachten. Terwijl ik hier ben wordt er in India Holly gevierd (elkaar met gekleurd poeder bestrooien). Zo ongeveer alle goeroes uit  India hebben zich hier verzameld. Gezegend worden door goeroes en sadoes.
hari aum hari aum

Ik ga niet naar Dharamsalla, want de Dhalai Lama is in Europa.
Noord India is te mooi om afscheid van te nemen, dat doe ik dus ook niet. Ik kom terug!!!!!

Dinsdag 22 maart
Veel rust en meditatie.
Ga over een paar dagen een goed bericht sturen. Heb nu haast: trein, enzo.
Nog twee weken en dan naar huis, yes. Toch best weer zin in.
Heb 23 ongelezen berichten in mijn postvak.
Maandag 28 maart
Ik heb gisteren een geweldige ervaring gehad aan de rivier de Ganges.
Een Canadees nam afscheid van India en nodigde iedereen uit voor een afscheidsfeestje op een stil stukje strand. We zaten in een cirkel en hebben samen liederen gezongen en er werden muziekinstrumenten bespeeld, en een geweldige aum meditatie gedaan.
Iedereen zat zo ongelofelijk in zijn eigen kracht, dat dat de meditatie ook enorm krachtig maakte.
En dat met zonsondergang aan de Gange ...dit heeft de wereld en het universum weer een beetje meer licht gebracht.
HARI AUM HARI AUM

5 april 2005, naar huis
Hallo lieve mensen, Ik heb 4 nachten in het Tibetaanse vluchtelingen kamp in Delhi geslapen. Dit moet je zeker niet romantiseren maar ook niet dramatiseren. Gewoon heel veel kakkerlakken, spinnen en muggen (de hornetten voor de ramen waren er om de muggen binnen te houden......denk ik!?!? )
Ik heb de moeder der kakkerlakken , gewoon 3 cm groot, gezien. Ze nam net een douche .... in mijn badkamer ( of iets dat voor een badkamer door moest gaan). Gewoon je bed van de muur afzetten, dan konden de kakkerlakken 's nacht niet bij je komen , voor je gevoel althans. Dan had je alleen nog maar last van de altijd aanwezige penetrante urinelucht . Kortom, ik heb me weer heel goed vermaakt en ben weer een ervaring rijker. Die Tibetanen zijn wel heel erg lief en behulpzaam, toch weer heel anders dan de Indiërs. Ze zijn gewoon altijd goedlachs.

Je hebt in Delhi het oude en het nieuwe Tibetaanse vluchtelingenkamp en dan is er nog de Tibetaanse markt in het centrum van Delhi. Daar heb ik mijn klankschalen, gongen, belletjes enz. gekocht.
Wel een beetje te veel. Ik had 20 kg overgewicht in het vliegtuig. Mmmm. Zoals de douane dat zegt: 'groot probleem'. Wat die goede man eigenlijk bedoelde was groot dollar teken, dus na 80 euro neergeteld te hebben kon ik gewoon doorlopen.
Yes, ik ben weer thuis. Heerlijk om weer thuis te zijn, zo'n jetlag is ook wel een feestje.
Slapen wil wel, maar je lichaam zegt gewoon 'hoezo 04.00 in de nacht een warme maaltijd, doe eens niet!!!!!' Toen men de auto uitvond zij men 'dat is niet goed, je moet niet sneller reizen dan een paard kan lopen'. Nou, die mensen hadden gewoon gelijk, je moet gewoon niet sneller willen reizen dan een paard. Maar goed, ik ben weer lekker in mijn huisje op het franse platteland. Wat een rust!!
Ik wil iedereen zeer hartelijk bedanken voor de steun en de wijze lessen die ze me gegeven hebben.
Ik wens iedereen al het licht en vrede in het gehele universum toe.
Bedankt, we ontmoeten elkaar in meditatie.
Wim
HARI AUM, AUM SHANTI SHANTI !!